date_range سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷ access_time ۰۵:۰۲:۴۳ ب.ظ

«پل سزان»؛ نقاشی که الهام‌بخش پیکاسو بود هنرهای تجسمی

«پل سزان»؛ نقاشی که الهام‌بخش پیکاسو بود  هنرهای تجسمی
«پل سزان»؛
نقاشی که الهام‌بخش پیکاسو بود
«پل سزان» از تاثیرگذارترین نقاشان مدرن فرانسوی و هم چنین یکی از برجسته‌ترین نقاشان پسادریافتگر (پست امپرسیونیست) بود که بیش از یک قرن پیش در چنین روزی درگذشت.
به گزارش ایسنا، این نقاش بزرگ فرانسوی در 19 ژانویه 1839 در شهر «اکس‌آن‌پروانس» واقع در جنوب فرانسه متولد شد و در همان‌جایی به تحصیل مشغول شد که «امیل زولا» نویسنده معروف فرانسوی نیز در آنجا تحصیل می‌کرد و پیوند دوستی میان آن دو از همان‌جا آغاز شد.پدر «سزان» میل داشت پسر را جانشین خود سازد و با وی که علاقه وافری به نقاشی داشت مخالفت می‌کرد. همین مخالفت سبب شد که «سزان» وارد دانشکده‌ حقوق شده و همزمان آموختن طراحی را دنبال کند. در سال 1859 «سزان» در همه کلاس‌های آموزش نقاشی که در شهرش وجود داشت شرکت می‌کرد. بعد از آنکه در سال 1861 به تشویق «زولا» به «پاریس»
رفت و نزدیک او اتاقی گرفت، در این هنگام مبارزه دیگری برای او آغاز شد، زیرا «سزان» می‌دید قادر نیست درس‌ها و کار مرتب هنرستان را تعقیب کند و با آن‌که خیلی کار می‌کرد و خیلی زحمت می‌کشید پس از دو سال و نیم در امتحانات ورودی «بوزار» پاریس رد شد.وی در پاریس با «کامیل پیسارو» نقاش بزرگ امپرسیونیست آشنا شد و به راهنمایی او به سبک امپرسیونیسم تمایل یافت. در 27 سالگی نخستین بار تابلویی به سالن پاریس برای نمایش فرستاد اما چون اعتنایی به اثرش نکردند در اعتراض‌نامه‌ی خود نوشت نمی‌توانم داوری بی‌اساس کسانی را که برای قضاوت آثارم برنگزیده‌ام را بپذیرم. نمی‌توان از نقاشی مدرن و امپرسیونیسم نوشت و از «پل سزان» یاد نکرد. در ترکیب‌بندی و رنگ‌آمیزی آثار به جا مانده از او، استواری و نوآوری موج می‌زند. نقش این نوآوری‌ها در آثار «پیکاسو» و «ماتیس» به خوبی دیده می‌شود و هر دوی آنها به الهام و تاثیر گرفتن از او به دفعات اشاره کرده‌اند.
«سزان» در نهایت تصمیم گرفت به رنگ‌ها، خطوط و فرم به‌عنوان جنبه‌های جدانشدنی از آن‌چه انسان به‌عنوان تصویری از طبیعت از طریق چشم‌هایش دریافت می‌کند، احترام بگذارد.در نقاشی‌های وی حتی یک سیب ساده بعد تجسمی را باید نشان دهد، به‌گونه‌ای که گویی هر آیتم نقاشی منظره، پرتره یا طبیعت بی‌جان فقط از یک سو مورد بررسی قرار نگرفته‌اند و همه زوایای آن‌ها و ویژگی‌های مواد سازنده آن‌ها به خوبی در نظر نقاش قرار داده شده است و به همین دلیل است که وی نقاشی‌ها را تنها یک کپی از منظره و تصویر روبه‌رویش نمی‌داند و آن‌ها را «یک هارمونی موازی با طبیعت» می‌خواند.
در سال 1870 یک تغییر اساسی در زندگی سزان رخ داد که تحت تاثیر دو فاکتور بود: مهاجرتش به لِستَک (L’Estaque) در جنوب فرانسه (برای فرار از خدمت سربازی) و ارتباط نزدیکش با «کامی پیسارو» که از امپرسیونیست‌های سرشناس و جوان زمان بود.«سزان» در 1873 نقاشی‌هایش را در سالن طردشده‌ها به نمایش گذاشت و نقدهایی که به آثارش وارد شد به او ضربه شدیدی وارد کرد. در یک دهه بعد از آن بیشتر نقاشی‌هایش را به دور از پاریس می‌کشید و پس از آن در هیچ نمایشگاه گروهی غیر رسمی شرکت نکرد.در سال‌های 1880 تعداد زیادی نقاشی از طبیعت بی‌جان کشید که ژانر نقاشی دو بعدی را با تغییرات بنیادین مواجه کرد. مهم‌ترین ویژگی این نقاشی‌های طبیعت بی‌جان، تغییر واضح از توجه به سوژه‌ها به رنگ‌هایی بود که از طریق سطح و خطوط با بیننده ارتباط برقرار می‌کردند.
«سزان» در سال‌های آخر زندگی، از افسردگی شدید و دیابت رنج می‌برد و همین موضوع او را از بسیاری از دوستان و اقوامش دور نگه داشته بود و سرانجام وی در 22 اکتبر 1906، بر اساس بیماری ذات‌الریه در خانه خانوادگی‌اش در شهر اکس درگذشت.

نمایش موجودیت‌ها