date_range یکشنبه ۳ تیر ۱۳۹۷ access_time ۰۹:۱۹:۵۳ ب.ظ

آیا ایران برای اولین بار به مرحله دوم جام جهانی صعود می‌کند؟ شاید این‌بار دنیا به کام ما شود

حمیدرضا شکوهی

این روزها همه از هم می‌پرسند آیا ایران می‌تواند پرتغال را شکست دهد و برای اولین بار به مرحله دوم جام جهانی صعود کند؟ بازی خوب ملی پوشان فوتبال ایران در مقابل اسپانیا، امیدواری‌ها را افزایش داده است. بیایید شرایط دو تیم را مرور کنیم: به نظر من این مهمترین بازی تاریخ فوتبال ایران است. بازیهای بزرگ دیگری در سالهای گذشته داشته ایم. بازی با استرالیا که تاریخ ساز شد چون موجب صعود ما به جام جهانی شد. بازی با آمریکا که بازی قرن بود اما اهمیت سیاسی آن به مراتب بیش از اهمیت ورزشی آن بود. و بازی با آرژانتین که اگر نتیجه اش چیز دیگری رقم می‌خورد بیشتر اهمیت یافت. هرچند که همان نتیجه هم اعتماد به نفس فوتبال ایران را بالا برد. اما بازی با پرتغال، اهمیتی فراتر دارد. چون برد در این بازی می‌تواند فوتبال ایران را به بزرگترین افتخار تاریخ خود برساند: صعود به مرحله دوم جام جهانی.  آنچه اهمیت این بازی را بیشتر می‌کند این است که احتمال صعود همزمان ایران و پرتغال کمتر از یک درصد است. یا ایران باید شگفتی ساز شود یا یاران رونالدو باید صعود کنند. البته اگر در بازی با اسپانیا مساوی هم می‌گرفتیم چندان تفاوتی در اوضاع ما نداشت. چون باز هم به احتمال زیاد، اسپانیا می‌تواند از سد مراکش بگذرد و صعود کند. پس آن بازی را باید فراموش کنیم. صعود ما در گرو حذف پرتغال است.  پرتغال اگرچه با یک امتیاز هم صعود می‌کند اما می‌داند در صورت شکست، حذف خواهد شد، پس خیالش راحت نیست. مطمئن باشید استرس پرتغال برای حذف، بیشتر از استرس ماست و همین به ما کمک می‌کند. هرچقدر از بازی بگذرد و دروازه ایران باز نشود کار پرتغال سختتر می‌شود. اگر ایران بتواند سی دقیقه اول، فشار حملات پرتغال را خنثی کند، کسب نتیجه مورد نظر در دسترس خواهد بود. پرتغال را همه می‌شناسیم. قهرمان یورو 2016 شده و اگرچه ستاره اش کریستیانو رونالدو است اما ملاک‌های دیگری هم برای موفقیت دارد. یک مربی خوب و باانگیزه دارد. از نظر ارزش مادی بازیکنان، تیم هشتم جام جهانی است درحالیکه تیم ما تیم بیست و هشتم است. پرتغال در رتبه 4 رده بندی فیفا است و به همین دلیل هم بر خلاف اسپانیا در سید یک گروه بندی جام جهانی قرار گرفت. اینها نشانه قدرت پرتغال است. اما این همه ماجرا نیست. ایران در بازی با اسپانیا، دو روی سکه فوتبال خود را نشان داد. یک روی سکه، تا قبل از گل اسپانیا بود. همان بازی دفاعی و خط دفاع مستحکمی که گل زدن به آن فقط از روی شانس امکانپذیر شد و کاستا، زننده گل به ایران خودش هم بعد از بازی گفت که گلش شانسی بوده! روی دوم سکه، ایران هجومی بود که حریف را زیر فشار قرار داد و چند موقعیت گلزنی ایجاد کرد و یک گل هم زد که آفساید اعلام شد. همین روی دوم بازی با اسپانیا است که امیدها را افزایش می‌دهد. اما به شرط آنکه فکر برد، موجب غفلت از بازی دفاعی نشود. اشتباهی که در جام جهانی قبل در مقابل بوسنی مرتکب شدیم و بر خلاف بازی با نیجریه و آرژانتین هجومی بازی کردیم و 3 گل خوردیم و حذف شدیم.  اسپانیا به مراتب «تیم‌تر» از پرتغال است. اسپانیا، یک تیم یکدست و کامل، با پاس کاری‌های فراوان و بهره‌گیری از تمام مساحت زمین است. اما پرتغال به اندازه اسپانیا «تیم» نیست. حتی برخی بازیکنان اسپانیا بعد از بازی با ایران گفتند که بازی با ایران برایشان سختتر از بازی با پرتغال بود. پس وقتی تیم یکدستی مثل اسپانیا را آزار دادیم، می‌توانیم پرتغال را هم آزار دهیم. اما رسیدن به این هدف یک شرط بزرگ دارد : کریستیانو رونالدو، روز خوبش نباشد. رونالدو تا به حال هر 4 گل پرتغال در جام را زده و بسیار آماده است. جام جهانی قبلی، ایران در برابر آرژانتین 90 دقیقه مقاومت کرد و در وقتهای تلف شده با گل لیونل مسی شکست خورد. این بار باید مراقب رونالدو باشیم که برگ برنده جدی پرتغال است. اما ایران هم یک برگ برنده دارد که در این بازی به کمکش می‌آید:کی روش سرمربی سابق همین تیم پرتغال بوده و انگیزه زیادی برای شکست آن دارد. مربیان و آنالیزورهای ایران هم پرتغالی هستند و شناخت کاملی از پرتغال دارند.  و حرف آخر: بازیکنان ایران، مرد نبردهای سخت هستند. در بازی با اسپانیا بدشانس بودیم که گل نزدیم ولی شاید این بار خوش شانس باشیم. در این جام هم کم نتیجه شگفت انگیز نداشتیم. شاید این بار نوبت شادمانی ما باشد و چند روز فراموشی مشکلات...شاید این بار دنیا به کام ما شود... 

نمایش موجودیت‌ها