date_range پنجشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۷ access_time ۱۱:۵۰:۰۰ ق.ظ
تعداد 1 خبرگزاری دیگر این خبر را منتشر کرده‌اند.

نقش مهم و کلیدی دانشگاه‌ها در حل مشکلات جامعه

نقش مهم و کلیدی دانشگاه‌ها در حل مشکلات جامعه
منبع خبر: تیتر برتر

دانشگاه‌ها به‌عنوان مهمترین مراکز تولید علم و دانش سهم بسزایی در حل مشکلات جوامع مختلف ایفا می‌کنند، اما توجه به کمیت و مدرک‌گرایی در دهه‌های گذشته موجب شده است تا موسسات آموزش عالی ایران آنگونه که شایسته است موفق عمل نکنند. طبق آخرین گزارش موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی وزارت علوم در ایران، 2569 دانشگاه در کشور فعال است که از این میان تعداد 530 واحد سهم دانشگاه آزاد، 309 موسسه غیرانتفاعی، 170 مرکز فنی و حرفه‌ای، 953 واحد علمی کاربردی و 141 واحد سهم دانشگاه‌های دولتی را دربرمی‌گیرند.

نقش مهم و کلیدی دانشگاه‌ها در حل مشکلات جامعه

به گزارش  تیتربرتر ،  مجتبی شریعتی نیاسر، معاون آموزشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می گوید: از اوایل انقلاب اسلامی تا سال 92 تعداد دانشجو در ایران با رشد 25 برابری از یکصد و70 هزار نفر به 4 میلیون و 850 هزار نفر رسیده و این رقم 5 برابر بیشتر از میانگین رشد جمعیت دانشجویی جهان است.

خبرنگار در گفت و گو با چند استاد و دانشجو از دانشگاه های تهران ، امیرکبیر، علامه طباطبایی و آزاد اسلامی دیدگاه های انها را دراین خصوص جویا شده است.
 
«فریبا بهرامی بوده لالو»، استاد دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران با اشاره به این مساله که بسیاری از دانشجویان به امید یافتن شغل ادامه تحصیل می دهند، گفت: امروزه تصمیم گیری برای انجام کار به اندازه یافتن آن حائز اهمیت است چرا که این مساله مانند زنجیری به هم پیوسته است که باید تمامی حلقه ها همگام پیش بروند. 
 
این عضو هیات علمی دانشگاه تهران افزود: افزایش دانشجو در دانشگاه های ایران همپای افزایش امکانات نبوده است و به همین دلیل کیفیت تحصیل ارتقاء نیافته است. 
 
وی افزود: معاونان آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه ها اذعان دارند که تعداد دانشجو افزایش یافته اما امکانات افزایش پیدا نکرده و حتی در برخی دانشگاه ها باوجود افزایش دانشجویان به خصوص در مقاطع تحصیلات تکمیلی، بودجه آنها کاهش نیز یافته است .
 
وی گفت: آموزش های حرفه ای یکی از کمبودهای ملموس در دانشگاه ها به شمار می رود و از سوی دیگر پشتوانه شغلی باید برای دانش آموختگان مهیا شود. 
 
بهرامی با تاکید بر اینکه در هیچ کجای دنیا مردم همچون کشور ما برای دریافت مدرک هزینه نمی کنند، افزود: فرهنگ مدرک گرائی در ایران باید دگرگون شود. 
 
این استاد دانشگاه گفت که دریافت شهریه از سوی دانشگاه های دولتی برای افزایش کیفیت می تواند یک راه حل مناسب باشد، زیرا در آن صورت دیگر خیل جوانان به سمت دانشگاه ها سرازیر نمی شوند. 
 
وی افزود: وضعیت آموزش عالی در ایران را می توان مانند خیابانی یک طرفه دانست که ترافیک کمیت در آن حرکت می کند و مقصد و چشم انداز آنان مشخص نیست. 
 
«حمزه بیرانوند» استاد دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر در این زمینه گفت: دانشجویان باید بر اساس نیاز بازار کار به تحصیل بپردازند، اما اکنون یک ناپایداری در ورودی دانشگاه ها ایجاد شده و بطور مثال کفه ترازو در رشته ریاضی به سمت کاهش می رود و در علوم تجربی سنگین شده است. 
 
وی می گوید: ما در واقع مدرک گرائی، ایجاد سیری دانش آموختگی و دانشجویانی را که عملا بر اساس نیازهای جامعه تربیت نشده اند، افزایش داده ایم. 
 
وی با اشاره به خصوصی سازی دانشگاه های بزرگ و معتبر دنیا افزود: تجربه این نوع دانشگاه ها در ایران مانند دانشگاه آزاد و غیرانتفاعی، حاکی از ارتقای کیفیت در این دانشگاه ها نبوده زیرا الزامات دانشگاه های خصوصی در آن رعایت نشده است. 
 
این استاد دانشگاه امیر کبیر گفت: آمارها افزایش دانش آموختگان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را در سال های گذشته نشان می دهد و در حالی که این اعداد و ارقام دردی از جامعه را دوا نکرده و تنها به مدرک بیکاران افزوده شده است. 
 
سید عرفان رضوی دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات نیز گفت: تقریبا از اواخر دهه 60 که دانشگاه آزاد اسلامی شروع به راه اندازی رشته های مختلف کرد و شاخه ای از حوزه دانشگاهی را به عهده گرفت، خیلی زود دانشگاه های ایران افزایش پیدا کرد، در حالی که پتانسیل جامعه و استادان کشور در آن حد نبود. 
 
وی گفت: حتی جامعه ما در دو دهه قبل به این قدر دانشجو هم نیاز نداشت و گسترش دانشگاه ها به ویژه در دانشگاه آزاد بدون برنامه ریزی و مطالعه صورت گرفت و در واقع بدون اینکه بدانیم جامعه در چه رشته هایی نیازمند دانشجو و استاد و دانشگاه است، نسبت به گسترش آن‌ها اقدام شود. 
 
وی اعتقاد دارد، گسترش دانشگاه های ایران در دهه های گذشته بدون پشتوانه های علمی و بدون بررسی نیازهای کشور صورت گرفت .
 
این دانشجوی کارشناسی ارشد افزود: متناسب با نیازهای جامعه دانش آموخته تحویل ندادیم و به همین دلیل پشتوانه شغلی برای دانش آموختگان نداریم و به همین دلیل دانشگاه ها نه تنها در حل مشکلات جامعه نقشی ایفا نمی کنند، بلکه خود به معضلی تبدیل شده اند. 
 
از نگاه وی ، قرار نیست همه افراد جامعه در دانشگاه درس بخوانند و قرار نیست تا زمان یافتن شغل، به تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی روی آورند. باید قبول کرد که آمارها و توسعه کمی دانشگاه ها، کشور را در مسیر پیشرفت قرار نخواهد داد. 
 
وی تصریح کرد: الان هم دیر نشده است و باید از گسترش بی رویه دانشجو و ساخت دانشگاه ممانعت به عمل آورد و این هزینه ها را برای ساخت خوابگاه و آزمایشگاه و کارگاه های عملی اختصاص داد تا کیفیت آموزش دانشگاه ها ارتقاء یابد. در غیر این صورت تنها به افزایش امار دانشجویان دل خوش خواهیم بود. 
 
«علی نبائی» یکی دیگر از دانشجویان کارشناسی ارشد جامعه شناسی در باره وضعیت کمی و کیفی دانشگاه ها به ویژه در مقطع تحصیلات تکمیلی گفت: شمار زیاد دانشجویان در دوره های کارشناسی ارشد و دکتری باعث شده است تا کلاس ها از نظر علمی کیفیت لازم را نداشته باشد. 
 
افزود: دانشجویان دوره های کارشناسی ارشد و دکترا در نظام های آموزشی پیشرفته و باکیفیت معمولا از 4 یا 5 نفر تجاوز نمی کند، اما در دانشگاه های ایران اعم از دولتی و آزاد تعداد دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی 15 یا 16 نفر و در برخی رشته ها بیشتر از این تعداد است. 
 
این دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبائی گفت: استادان ناچارند با دانشجویان زیادی سروکله بزنند و وقتی مقالات علمی با استادان مشخصی راهنمایی نشود و به دانش و نوآوری ری دانشجو کمک صورت نگیرد، کیفیت آموزش در سطحی پائین باقی خواهد ماند. 
 
وی در باره راهکارهای بالا بردن کیفیت تحصیل در دانشگاه های ایران افزود: این وضعیت مانند سایر زمینه ها دارای مشکلات ساختاری است و به نظر من یکی از دلایل کیفیت پایین در دانشگاه های کشور بیکاری جوانان است. 
 
به گفته وی، وقتی افراد جامعه با داشتن مدارک کارشناسی و دیپلم، جویای کار هستند و نمی توانند شغلی برای خود دست و پا کنند، به سراغ تحصیلات تکمیلی می روند و در واقع خیلی ها مجبورند برای فرار از بیکاری و حفظ اعتبار خود به تصصیلات تکمیلی روی بیاورند. 
 
نبائی افزود: فضای تربیتی خانواده های ایرانی به گونه ای است که جوانان را تا زمانی که شغلی برای خود پیدا نکرده اند به سمت ادامه درس و دانشگاه در مقاطع تحصیلات تکمیلی سوق می دهند و این باور اشتباه، ناشی از مشکلات ساختاری در جامعه ایران است. 
 
وی گفت: اگر جوانان جویای کار بعد از هر یک مقاطع تحصیلی سیکل، دیپلم، فوق دیپلم، بتوانند شغل مورد علاقه و یا شغلی مناسب برای خود داشته باشند، سیل جمعیت جوانان بیکار به سمت دانشگاه ها سرازیر نخواهد شد و کیفیت تحصیل فدای کمیت یا صرف پشت سر گذاشتن تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ها نمی شود. 
 
این دانشجوی کارشناسی ارشد افزود: باید مردم را به این باور رساند که دانشگاه همیشه جای خوبی نیست و برخی مسئولان درگذشته معتقد بودند که یک مهندس بیکار بهتر از بی سواد بیکار است این شعار پسندیده است، اما باید درنظر گرفت که برای عملی شدن این شعار چه بهائی باید پرداخت شود. 
 
به اعتقاد وی اگر بهای عملی شدن این شعار، از بین رفتن کیفیت و صرف صدور گواهینامه های آموزشی باشد، باید بپذیریم که دانشگاه همیشه جای خوبی نیست. 
 
این دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علامه گفتکه در حال حاضر اغلب دانشجویان درصدد دریافت سریع مدرک و استاد شدن هستند .
 
وی در باره دریافت هزینه تحصیل برای بالا بردن کیفیت آموزش در ایران نیز عنوان کرد : با دریافت هزینه بیشتر تضمینی برای ارتقاء تحصیل و کیفیت آموزش دانشگاه ها وجود ندارد. 
 
وی در پایان افزود: برخی دانشگاه های به ظاهر دولتی هزینه هایی از دانشجویان دریافت می کنند که تفاوت چندانی با دانشگاه های خصوصی ندارد و کیفیت تحصیل نیز در این دانشگاه ها پائین تر از دانشگاه های دولتی است.
تصویرها
نقش مهم و کلیدی دانشگاه‌ها در حل مشکلات جامعه
نمایش موجودیت‌ها