date_range سه شنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۶ access_time ۰۷:۴۱:۳۹ ق.ظ

سینگال های روشن اتحادیه اروپا به آمریکا درباره برجام

سینگال های روشن اتحادیه اروپا به آمریکا درباره برجام
خبرگزاری آریا- اختلاف نظرات میان آمریکا و اتحادیه اروپا پیرامون ایران می تواند به اخذ سیاست بسیار قاطع تر در زمینه روابط بین الملل و امنیت منجر شود.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری آریا، نیکلای زوبوف، در گزارشی در نشریه کامرسانت (روسیه)، نوشت:
در هفته گذشته، فدریکا موگرینی، رئیس دیپلماسی سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به واشنگتن سفر کرد تا در کنار سایر مسائل، بار دیگر، برای دولت آمریکا اهمیت حفظ توافق هسته ای با ایران (برنامه جامع اقدامات مشترک؛ برجام) را یادآور شود. او در این رابطه، نخستین فرد نبوده است: برای شمارش نام آن دست از افرادی که آمریکا را برای امتناع از فسخ این توافق فرا می خوانند، باید ستون کاملی از این نشریه را اختصاص داد. تعداد کثیری از رهبران کشورها، دیپلمات ها و کارشناسان و از جمله، آن دست از افرادی که در اتحادیه اروپا حضور دارند و اعضای روس سازمان ما (شبکه اروپایی رهبران سیاسی) خواهان تداوم اجرای توافق هسته ای هستند. توافق هسته ای محدودیت های موقتی اما، چشمگیری را در رابطه با توسعه برنامه هسته ای ایران اعمال می کند و ضامن جدی در ممانعت از نقض این امور است. به گزارش رسانه های گروهی، حتی، اعضای بلند پایه دولت ترامپ حفظ برجام را ترجیح می دهند.
در حال حاضر، مشخص نیست که آیا کنگره آمریکا از پیشنهاد رئیس جمهور دونالد ترامپ در راستای خروج از برجام حمایت خواهد کرد و یا عقد مجدد این توافق را با توجه به مطالبات جدید و بسیار تند آمریکا درخواست خواهد کرد. اما، برخورد خصومت آمیز در قبال ایران و توافق هسته ای محکوم شده است و احتمال دارد که واکنش تند تهران را به همراه داشته باشد. این خصومت، امکان بهبود روابط میان ایران و جامعه جهانی را محدود و برجام را در قید تلاطم های سیاسی آمریکا قرار می دهد.
اشاره به این نکته اهمیت دارد که در قرار دونالد ترامپ پیرامون «فسخ» برجام، به نقض مفاد توافق هسته ای از سوی ایران اشاره ای نمی شود. در این میان، با توجه به این که آژانس بین المللی انرژی اتمی اجرای کامل توافق هسته ای از سوی ایران را تایید می کند، پرداختن به عکس این مسئله می تواند بسیار غریب باشد. به جای آن، رئیس جمهور ترامپ می گوید که او بیش از این، نمی تواند مطابقت توافق هسته ای با منافع امنیت ملی آمریکا را تایید کند. او این موضع خود را با طیف وسیعی از دلایل پیرامون عملکرد رژیم ایران، سیاست این کشور در سوریه، لبنان، افغانستان و منطقه خلیج فارس توجیه می کند.
تصمیم گیری در خصوص این که آیا تحریم های ضد ایرانی لغو شده باید بار دیگر اعمال شوند یا خیر، بر عهده کنگره خواهد بود. احتمال تحقق این سناریو بسیار زیاد است که آمریکا در تلاشی برای اعمال فشار بر ایران، تهدید به از سرگیری اعمال تحریم ها را آغاز کند تا مفاد توافق هسته ای مورد بازبینی قرار گیرند. فقط در چنین شرایطی، اعمال تحریم ها از سر گرفته خواهد شد و احتمال دارد که شیوه اعمال تحریم ها تغییر کند و یا شرایط یک جانبه سختی اعمال شود. همزمان با آن، منتقدان توافق هسته ای امیدوار هستند که تهدیدها و یا اقدامات آمریکا دولت ایران را از کوره به در ببرد و تهران دست به کار غیر عاقلانه ای بزند و بدین سان، بهانه لازم را در اختیار آمریکا قرار دهد تا بر خشونت خود بیفزاید.
برای اتحادیه اروپا که یکی از نقش های کلیدی را در دستیابی به برجام در سال ٢٠١٥ میلادی، ایفا کرده است، تمایل آمریکا برای جستجوی راهی برای رویارویی مستقیم با ایران، به ویژه با توجه به بروز بحران هسته ای کره شمالی، استراتژی نادرستی می نماید. نگاه اتحادیه اروپا به تهران را نمی توان چندان خوشبینانه تعبیر کرد که در عین حال، این کشور را به عنوان شرور اصلی و یا تنها مانع برسر راه موجودیت صلح آمیز و رو به توسعه خاورمیانه نیز نمی بیند. وضعیت این منطقه پیچیده تر از این حرف ها است.
اعضای اتحادیه اروپا همچنین، باور دارند که از سرگیری مذاکرات پیرامون برجام، راه نیل به توافق «بهتر» را هموار نخواهد کرد، اما می تواند ایران را به موقعیت کشوری باز گرداند که در آستانه دستیابی به سلاح هسته ای با حجم کافی از مواد هسته ای و دانش زیر ساختی و کارشناسی لازم برای آغاز تولید سلاح هسته ای طی چند هفته قرار دهد. در جریان چنین روندی و در حین تشدید رویارویی آمریکا و ایران، خاور نزدیک نیز به منطقه خطرناک تر و پر هرج و مرج تری تبدیل خواهد شد که تشدید اخیر تشنج در روابط عربستان سعودی و ایران نیز نشانگر آن است. از نقطه نظر اروپا، به نظر می رسد که آمریکا برای آغاز بحران جدید طرح خوبی را تدارک دیده است، اما برای خروج از این بحران تقریباً ایده ای ندارد.
به نظر می رسد که افرادی در آمریکا امیدوار هستند که خطر اعمال تحریم های آمریکایی، اروپایی ها را برای ملحق شدن به آمریکا و قطع روابط با ایران، حتی برخلاف میل خود و فقط برای حفظ اتحاد فرا آتلانیتیکی و دفاع از تجارت اروپا، ناگزیر سازد. اما، این بار، احتمال دارد که آمریکا بیش از حد، پر ادعا شده باشد. البته، روابط تجاری با آمریکا برای اروپا پر اهمیت تر از تجارت با ایران است. اما، اقدامات آمریکا قوانین اصولی اروپا را نقض می کند: pacta sunt servanta (قراردادهای لازم الاجرا) و این که دیپلماسی بر اعمال زور ارجحیت دارد. از این رو، فدریکا موگرینی که به واشنگتن سفر کرده بود، گرایش برای فسخ توافق هسته ای را «بی مسئولیتی» خواند.
تمامی این موارد، کشورهای اتحادیه اروپا، روسیه و چین را به عنوان کشورهای شرکت کننده در برجام به یکدیگر نزدیک می کند. هماهنگی تاکتیکی مواضع نیز در جریان است. ما باید روی این موضوع تمرکز کنیم: ارسال سیگنالی روشن به واشنگتن پیرامون چگونگی ضربات احتمالی وارده بر آمریکا در نتیجه اقدامات این کشور. حتی، بعد از «فسخ» توافق هسته ای نیز برای به کار گیری دیپلماسی فرصت وجود دارد تا ضربه جبران ناپذیری وارد نشود. هدف تمامی ما - حفظ برجام است. وقتی که اتحادیه اروپا کار خود را روی این موضوع و تاثیر گذاری بر واشنگتن آغاز کرده و روسیه نیز تلاش می کند تا ایران را برای پایبند ماندن به چارچوب برجام متقاعد کند، امکانات لازم برای تقسیم کار نیز فراهم می باشد.
در رابطه با روابط بسیار گسترده اتحادیه اروپا و روسیه باید گفت که ما می خواهیم از نتیجه گیری های شتاب زده و بسیار گسترده اجتناب کنیم. بلی، اختلاف نظرات میان آمریکا و اتحادیه اروپا پیرامون ایران می تواند به اخذ سیاست بسیار قاطع تر در زمینه روابط بین الملل و امنیت منجر شود. و این فقط در مورد ایران نیست. اما، کمترین «جدایی سریع در اتحاد فرا آتلانتیکی» بروز نخواهد کرد و این بحران اروپایی ها را به تلاش برای همیاری تنگاتنگ تر با روسیه ناگزیر نخواهد ساخت. اروپا از مسکو، محترم شمردن قوانین موجود در رویکرد بین المللی در اروپا را انتظار خواهد داشت که این احترام را از آمریکا در قبال روابطش با ایران نیز انتظار دارد.
نمایش موجودیت‌ها

آگهی